Ieder de helft: 20 jaar co-ouderschap, wat levert het de kinderen op? (NRC, 24.02.2018)

Van papa naar mama naar papa naar mama

Is co-ouderschap de beste oplossing voor een gezin dat door scheiding uit elkaar valt? Voor ouders blijkt het goed te werken, (althans, voor een selecte groep ouders)……..hoe is het voor de kinderen?
In NRC van 24.02.2018 ( lees het artikel in NRC) staat een uitgebreid en interessant artikel te lezen over dit onderwerp, waarin dit van diverse kanten belicht wordt.
Voor wie alvast een korte samenvatting wil lezen:
Éen op de vijf echtparen kiest na de scheiding voor co-ouderschap, waarbij beide ouders de helft van de zorg, kosten, opvoeding en tijd voor de kinderen op zich nemen.
Steeds meer ouders kiezen voor co-ouderschap. Hoe kijken kinderen die hiermee te maken hebben gehad hierop terug?
Volgens Masha Antokolskaia, hoogleraar privaatrecht aan de VU in Amsterdam, is het co-ouderschap voor ouders een uitkomst, maar is het perspectief van het kind uit het oog verloren.
In het artikel komen kinderen aan het woord en uit hun verhalen wordt duidelijk wat de invloed kan zijn van co-ouderschap na een scheiding.
Een man van 25 jaar: ‘ Een gescheiden kind valt niet te plakken, de sporen van de scheiding draag je in je leven mee. Je krijgt er een rol bij: ik was het ‘oliemannetje’: het draadje dat ons als gezin bindt’.
Jongen van 16 jaar, met drie wisselmomenten in de week: ‘ De wisseldag is altijd een mindere dag, dan moet ik weer wennen en ontstaat er vaak irritatie met een van mijn ouders’.
Vrouw van 22 jaar: ‘Ik ben het heen en weer reizen zat en wil één kamer, één kast. 

Overheidsrecept tegen depressie: praat erover (Trouw, 10.01.2018)

De overheid wil het praten over een depressie stimuleren: één op de vijftien jongeren kampt met depressieve klachten, bij volwassenen is dit één op de twintig.
Een tv-spotje en een website maken onderdeel uit van de campagne die de overheid gaat voeren, onder de naam: ‘Hey! Het is oké!’
Om te ervaren wat een depressie behelst, is er een zgn. Moodcamp georganiseerd op 7 februari 2018: meer informatie over moodcamp:klik hier
De Hey-campagne is onderdeel van de ‘depressiedeal’ die vorig jaar doo negentien partijen is ondertekend. Het doel is dat het aantal depressieve mensen in tien jaar tijd fors daalt.
In dit artikel wordt Stichting Tweestrijd genoemd: een stichting die jongeren aanspoort om te praten over problemen: informatie over Stichting Tweestrijd.
Voor wie meer wil lezen over dit onderwerp: artikel Trouw depressie

Gun je kind ook eens een teleurstelling (NRC, 16.12.2017)

Curlingouders willen alles leuk maken voor hun kinderen, die daardoor niet leren hoe ze zichzelf later moeten redden.
Zo begint het artikel in NRC, geschreven door Annemiek Leclaire. Het begrip ‘curlingouders’ is inmiddels bekend veronderstel ik? Voor degenen die hierop ontkennend antwoorden: het begrip curlingouders is in het leven geroepen door Deense psycholoog Bent Hougaard. Hij beschrijft ‘curlingouders’ als ouders die alle obstakels voor hun kinderen uit de weg willen ruimen.
In het artikel is te lezen dat het ‘curlinggedrag’ van ouders vaak onbewust en met de beste bedoelingen optreedt. Ouders zijn assertiever, geloven in maakbaarheid en willen vooral leuke opvoeders zijn. Ouders ervaren een toenemend ongemak om grenzen aan hun kinderen te stellen. Boze- of teleurgestelde kinderen kunnen een ongemakkelijke gevoel geven aan ouders.
Gevolg is dat dit de zelfredzaamheid van kinderen in de weg staat; kinderen krijgen vertrouwen in eigen kunnen as ze leren moeilijke situaties op te lossen.
Een interessant en herkenbaar artikel.
In het artikel wordt verwezen naar het boek van Herman Vuijsje (socioloog) en Anneke Groen (journalist): Eindeloos Ouderschap, klik hier voor meer informatie over het boek Eindeloos ouderschap
Voor wie het artikel wil lezen: artikel NRC: Gun je kind ook eens een teleurstelling

Nederland daalt op ranglijst kinderrechten (Trouw, 15.05.2017)

Op het gebied van kinderrechten gaat het niet goed met Nederland, zo meldt de organisatie Kidsrights in een artikel in Trouw.
Al enige tijd is er een daling gaande op de internationale ranglijst voor kinderrechten: de top 10 halen we al lang niet meer. Vorig jaar zakte Nederland van de 2e naar de 13e plaats, dit jaar zet de daling zich voort: Nederland staat op nummer 15.
Meer lezen over deze zorgelijke ontwikkeling: artikel Trouw kinderrechten.

Eén appje verwijderd van de hulptroepen (NRC, 11.03.2017)

‘Word geen helikopter-ouder’, aldus Patti Valkenburg, hoogleraar Media, Jeugd en Samenleving aan de Universiteit van Amsterdam. Helikopter-ouders blijven rondcirkelen boven hun kinderen en ondermijnen zo de autonomie van hun kinderen.
Steven Pont, kinderpsycholoog, stelt dat de navelstreng nu altijd aanwezig is, omdat kinderen elk moment bereikbaar zijn. Niet goed voor de ontwikkeling van de zelfstandigheid, kinderen zijn zo nooit écht op zichzelf aangewezen.
Meer lezen?: lees hier het artikel in NRC

Van swipen leren kinderen helemaal niets (NRC, 12.11.2016)

Manfred Spitzer, Duitse psychiater en auteur van het boek Digiziek, waarschuwt in dit artikel (en ook in zijn boek) voor de fatale invloed van beeldschermen op kinderen. Nederlandse kinderen én hun ouders komen aan het woord en geven een kijkje in hun wereld en hun beeldschermgebruik. Zélf als ouder het goede voorbeeld geven is van groot belang.
Voor wie nieuwsgierig is geworden: lees hier het artikel in NRC.

Borderline is te genezen (NRC, 12.11.2016)

Arnoud Arntz, Hoogleraar klinische psychologie, aan de Universiteit van Amsterdam, doet al jarenlang onderzoek naar Borderline Personality Disorder (afgekort tot BPD). Er is een aantal therapieën dat goed werkt bij deze persoonlijkheidsstoornis. Patiënten zijn verrassend goed te genezen,  in tegenstelling tot wat jaren terug werd beweerd: de overtuiging was destijds dat BPD een stoornis was waar je levenslang last van bleef houden.
Nu blijkt dat niets minder waar is en dat is goed nieuws. In het artikel wordt o.a. ingegaan op de goed werkende schematherapie bij BPD, op het ontstaan van BPD en over de toegankelijkheid voor patiënten tot goed werkende therapieën.
Voor wie meer wil lezen: lees hier het artikel in NRC.

‘Jij hebt helemaal geen psychiater nodig, kind'(NRC, 05.11.2016)

Interessant artikel in NRC over de gevolgen van het overhevelen van de jeugdzorg naar de gemeenten. In het artikel komen zowel kinder- en jeugdpsychiaters, kinderpsychologen als woordvoerders van de gemeenten aan het woord. Ook de beloften van de verantwoordelijk minister worden nog eens aangehaald.
Via de volgende link is het artikel te lezen: lees hier meer over dit artikel.

Divorce Challenge: bedenk oplossing voor vechtscheidingen

Het Tweede Kamerlid Jeroen Recourt heeft een mooi initiatief gestart: de Divorce Challenge: heb je een idee, een concreet plan of een vernieuwende oplossing om het aantal vechtscheidingen te doen verminderen? Een ieder wordt uitgedaagd om zijn ideeën te laten horen.
Via de volgende link vind je alle informatie, waaronder ook het tijdpad:
meer informatie Divorce Challenge.

Ik vind het een mooi initiatief! Werk aan de winkel voor mensen met creatieve geesten, opdat de er steeds minder vechtscheidingen zullen plaatsvinden, die voor de kinderen zo schadelijk zijn.

Hoe praat je met tieners over gevoelige zaken? (Trouw, 14.09.2016)

Op de pagina Onderwijs & Opvoeding, bij De Opvoedvraag door Maaike Bezemer, is dit keer de titel van het artikel: Is er een goede manier om met tieners te praten over gevoelige zaken?

In dit artikel komt Leoniek van der Maarel aan het woord. Zij is rouwtherapeute en actief voor de ‘Achter de Regenboog’, een stichting die kinderen en jongeren helpt met verliesverwerking.
Zij stelt dat er verschillende redenen kunnen zijn waarom kinderen het niet al te veel over moeilijke zaken willen hebben:
– het dringt wellicht nog niet door
– ze kunnen denken: o jee, opa heeft kanker: hij wordt vast behandeld
– het hangt er ook van af, hoe de band is met degene die ernstig ziek is. Dat kan voor ouders anders zijn (het gaat om je eigen ouders bv), dan voor hun kinderen
– iemand van 60 jaar is in de ogen van kinderen als stok- en stokoud en voor hen kan het een normaal proces zijn, dat zo’n oud iemand ernstig ziek wordt en doodgaat.
– misschien is het lastig voor ze om hun ouders verdrietig te zien. Kinderen kunnen de ouders dan gaan ontlasten: ‘laten we het er maar niet over hebben’.

Advies aan ouders is om je verdriet wel te laten zien aan je kinderen: dit is normaal, het hoort erbij. Openheid is het allerbeste. Zo geef je ook de ruimte aan kinderen om te komen met hun vragen, als ze die hebben.
Taco Rietveld, die veel ervaring heeft in het praten met kinderen, geeft de tip om een dergelijk gesprek ‘tussen neus en lippen door’ te beginnen: als je samen in de auto zit, als je samen ergens heen fietst. Echt luisteren is van groot belang én het stellen van open vragen:
– Hoe is dat nou voor jou?
– Hoe denk jij daarover?
– Leg eens uit hoe jij dat ziet.
De ervaring van Taco is, dat kinderen minder ingewikkeld doen dan ouders, ze komen eerder bij de kern. Zijn laatste tip in het artikel luidt dan ook: Vraag het de kinderen zelf! Hoe willen jullie het erover hebben, met wie, wanneer, wat moet ik doen?