Ervaringen met Praktijk Voorbij

Een moeder over haar dochter (13 jaar):
‘Heel veel dank voor het fijne gesprek van afgelopen vrijdag. Ik had al meteen door dat mijn dochter op haar gemak was bij jou, als ze dat niet is geeft ze korte antwoorden en vertelt niet uit zichzelf. Nu zat ze, ondanks dat ze heel nerveus was, lekker te ratelen’.

Moeder van Maarten (14 jaar):
´Maarten (14 jr) heeft van jongs af aan angst voor onweer tijdens het kamperen.Toen Maarten 4 jaar oud was hebben we flinke onweer meegemaakt tijdens het kamperen. Wij dachten dat Maarten sliep, en waren zelf vol spanning wakker. In de jaren die volgden was Maarten tijdens de zomerse kampeerweken steeds vaker met het weer bezig. Dit uitte zich eerst in hyperventileren zodra de avond viel en afgelopen zomer moest hij steeds vaker overgeven zodra hij aan het slapen in de tent dacht.

We probeerden hier met Maarten over te praten en hem gerust te stellen, maar hij wilde er niets over zeggen. Maarten werd ook voor andere situaties angstig, denk hierbij aan bang om wagenziek te worden, bang voor een leraar op school en ook de slaapkamer-  en woonkamerdeur moesten bij het inslapen wijd open blijven staan. Het was voor ons als ouders lastig niet in gesprek met hem te kunnen komen, we willen graag dat Maarten open met ons praat en zich veilig bij ons voelt.
Hij werd echter boos als het gesprek over zijn angst ging, maar het beheerste inmiddels
wel de hele vakantie met een teiltje (voor het overgeven) in de auto, met het teiltje in de tent…..Ondanks dat Maarten zijn angst bleef ontkennen, wilde hij wel voor advies naar de huisarts en daarop volgend naar Yvonne. Hij kwam na zijn eerste bezoek aan Yvonne misselijk thuis.
De daaropvolgende weken ging hij echter zonder weerstand naar de
therapie.
Maarten wil nog steeds niet praten over zijn angst of de therapie met Yvonne. Naast zijn bed staat wel een prachtig kaartje met tips om zijn angst onder controle te krijgen en sindsdien gaat stukken beter. Na pauze van een paar maanden is hij nog 2 keer bij Yvonne langs geweest voor de zomervakantie. We zijn heel erg blij met het resultaat
van de therapie. Yvonne nogmaals heel veel dank.´

Moeder van de 6 jarige T:
´Onze dochter T (6 jaar) vertelde ons dat ze al langere tijd last had van een ‘doe-stemmetje’ in haar hoofd. Ook wel obsessief compulsieve stoornis of ‘OCS’ zoals ze het later zelf noemde.
Hierbij moest ze dingen doen die ze moeilijk kon onderdrukken (wrijven over oppervlakten, dingen aanraken, tikken). Ze had er duidelijk last van in het dagelijks functioneren, raakte in paniek als ze er geen weerstand aan kon bieden en was erg gemotiveerd om hier vanaf te komen. Toen we haar vertelden dat er iemand was die haar hier misschien mee kon helpen, wilde ze meteen starten. Vanaf het eerste gesprek had ze het volste vertrouwen in Yvonne en langzaam hebben ze samen in een aantal sessies het probleem aangepakt en onze dochter kreeg handvatten om er zelf mee aan de slag gegaan en kwam met huiswerkopdrachten thuis.
Yvonne had het geduld om goed naar haar te luisteren en aan te sluiten bij haar belevingswereld. Langzaam zagen we na een aantal weken dat het probleem minder werd en uiteindelijk is het nagenoeg helemaal verdwenen. En als ‘OCS’ nog weleens om het hoekje komt kijken dan weet ze heel goed wat ze moet doen en dan lukt het haar om er weerstand aan te bieden!

We zijn Yvonne heel dankbaar voor de snelle en professionele ondersteuning!´

De ouders van Bart (10 jaar) over hun zoon:
‘Bart zat niet lekker in zijn vel de laatste tijd. Hij is 10 jaar en staat in de schaduw van zijn 2 jaar oudere broer die artiest is.
Bart was jaloers, wist dat dat niet goed was en zocht naar een vorm om daarmee om te gaan. Thuis hadden we  te maken met huilbuien om niets en misplaatste aandachttrekkerij in gezelschap. Hij gaf zelf aan daar iemand over te willen spreken. Het werd Yvonne. Dat blijft altijd een beetje een gok; is de klik er, durft Bart open te praten en heeft de therapeut kennis van zaken.

Bart is 5 maal Bij Yvonne  geweest. Hij heeft geleerd anders naar zijn problemen te kijken zodat hij ze of kan relativeren of hij er wat aan kan doen. Hij heeft nu ook zijn kwaliteiten beter in beeld. We hebben nu een jongen in huis die blijer is, bijna niet meer huilt en zijn jaloezie onder controle heeft. Bovendien komt hij beter voor zichzelf op en maakt keuzes. Zo heeft hij zijn muziekles opgezegd en zich aangemeld bij een voetbalclub.
Wij hebben als ouders een afrondend gesprek met Yvonne gehad waarin we de eerdere sessies hebben besproken en er  conclusies zijn getrokken. Wij als ouders hebben enkele aanwijzingen meegekregen.. Het is erg prettig dat de therapie niet tot in het oneindige wordt voortgezet: genoeg is genoeg.  We hebben het contact met Yvonne als zeer prettig ervaren en waarderen haar professionaliteit.
Wij denken dat Bart zeker weer bij Yvonne zal aanbellen mocht hij in de toekomst weer iemand nodig hebben.’

L (5 jaar) praat niet tegen mensen en kinderen die hij niet goed kent, zowel op school, als thuis. Zijn gedrag vertoont kenmerken van selectief mutisme, hoewel deze diagnose niet is gesteld. L komt eerst een aantal keer bij mij in de praktijk en het is de bedoeling om na 5 sessies de begeleiding op school in de klas voort te zetten. Na 4 sessies gaat het zó goed met L, dat begeleiding op school nu niet aan de orde is, zo is besloten in overleg met ouders, leerkracht en intern begeleider.
Na 4 sessies schrijft moeder:
‘Heel veel dank voor je sessies met L. Ik ben ervan overtuigd dat hij daardoor in zijn hoofdje er erg mee bezig is geweest en dat we nu al zulke goede resultaten hebben bereikt!’
Een meisje van 5 jaar (bijna 6 jaar), waarbij het vermoeden bestaat van selectief mutisme: zij praat alleen thuis met de ouders en familie. Op school tegen de kinderen, de juf en met anderen spreekt zij niet. Ze is wel heel communicatief: zij maakt goed oogcontact, heeft een levendige mimiek, is betrokken bij de les, steekt haar vinger op, gebruikt haar stem echter niet.
Na één van de eerste sessies schrijft moeder in een mail:
‘Ik vond  het heel bemoedigend om C bij jou in de praktijk zo te zien. Het verbaasde mij dat ze durfde te sissen, en dat ze Stoffel geluidjes heeft laten maken. Op de terugweg naar huis vroeg ik C of zij wist wat Stoffel wilde vertellen met die geluidjes, maar dat wist zij ook niet…
C heeft de sessie zelf als ‘super super super leuk’ ervaren (dat waren haar woorden), en ze zei dat ze wel iedere dag ‘er’ (naar jou dus)  naar toe wil. Ze kijkt uit naar volgende week vrijdag.’
Bijna-volwassene, 17 jaar:
Mijn ervaring is zeer goed met Yvonne. Ze wist in korte tijd mij weer op de goede weg te helpen en duidelijkheid te geven in hoe ik met dingen om kon gaan waar ik moeite mee had. Ze liet mij daarbij in mijn waarde en ik kon daardoor goed mezelf en open zijn tijdens de gesprekken. Ik vond het fijn dat de gesprekken in een ontspannen, huiselijke sfeer waren.’

Vader over zijn dochter:
‘Al enige tijd had onze hoogsensitieve dochter (10) te kampen met moeite met sociale contacten, verminderde weerbaarheid, weinig zelfvertrouwen, nachtmerries en angsten. Vanwege ontevredenheid bij diverse andere praktijken in samenhang met meerdere ernstige zieken in de thuissituatie zijn wij naar volle tevredenheid overgestapt naar Yvonne Voorbij. Verwarmend toen we bij de eerste keer al een speciale welkomsttekst voor onze dochter zagen hangen.  Yvonne zorgt ervoor dat een kind zich thuis voelt. Geborgenheid, warmte en aandacht voor het kind, maar ook aandacht voor de ouder, een must maar toch uitzonderlijk. Onze dochter komt graag en we zien zeker verbeteringen bij haar.’

Alex (5 jaar) is verwezen door de leerkracht van groep 2. Hij heeft moeite met het omgaan met boosheid en teleurstellingen. Daardoor is er twijfel over de doorstroom naar groep 3, in verband met zijn sociale weerbaarheid.
Nadat Alex vijf keer bij mij is geweest, geeft de leerkracht de volgende feedback:
‘Wat ik vooral zie, is dat Alex zich minder probeert te bewijzen. Hij was voorheen dagelijks betrokken bij conflicten in de klas, nu is hij weinig tot niet betrokken bij conflicten. Ik kan hem beter op dingen aanspreken en het omgaan met teleurstellingen gaat al een stuk beter.’
Alex mag naar groep 3.

Pim (15 jaar) wordt aangemeld via de huisarts; Pim lijkt angst voor school te ontwikkelen, hij is vaak verdrietig, hij wil meer zelfvertrouwen opbouwen. Zijn ouders zijn gescheiden en het contact met vader verloopt moeizaam.
Na afloop van de begeleiding schrijft moeder:
“Met Pim gaat het goed. Tussen hem en zijn vader gaat het nu wel goed, althans hij gaat gewoon weer naar hem toe. Ik hoor van hem dat zijn vader zijn best doet.
Dank je wel voor je hulp en steun aan Pim”.
Pim gaat weer gewoon naar school en voelt zich fijner; durft zich te laten horen, heeft meer zelfvertrouwen.

Dirk ( 9 jaar) is aangemeld op verwijzing van school: hulp vragen in de klas en contact met volwassenen kosten hem moeite, volgens de school. De ouders schrijven na afloop van de begeleiding:
“Dirk zit al een tijdje erg goed in zijn vel. Hij had veel zin om weer met het schooljaar te beginnen en heeft het nu ook goed naar zijn zin in de klas. Hij is ook opener naar ons toe geworden. Dirk is over het algemeen heel ontspannen, maar heeft natuurlijk nog wel zo nu en dan een flinke bui. Dan valt hij weer even terug in z’n oude gedrag. We zijn heel blij dat Dirk het afgelopen halfjaar een flinke stap heeft kunnen maken. Met jouw tips gaan we uiteraard aan de slag!
Hartelijk dank nogmaals voor wat je met Dirk hebt bereikt.”

Lotte van 17 jaar met weinig zelfvertrouwen en faalangst, schrijft na afloop van de begeleiding:
“Bedankt voor alles, alle tips en sessies, het heeft me echt heel erg geholpen.”

Jongen van 14 jaar met lichamelijke klachten (o.a. buikpijn) en daardoor veel ziekteverzuim van school. Bericht van moeder na afloop:
“Mag ik jou bij deze heel hartelijk danken voor je goede zorgen voor Dave. Ik  heb echt het gevoel dat het hem heeft geholpen dat hij bij jou kon zijn en praten.
Ik waardeer ook enorm je betrokkenheid naar hem en naar school.
Nogmaals dank!”

Meisje (6,5 jaar) met de volgende klachten: buikpijn, angst voor spugen (van zichzelf en anderen), misselijkheid, vertelt na 6 sessies (originele tekst):
Ik vond dat ze me heel goed kon helpen met mijn miselijkhijd en ik merkten dat ze elk kind heel lief vind wie dan ook en ik weet zeker dat ik haar heel erg ga misen”.

Elisabeth over haar dochter:
“Wij hebben contact gezocht met Yvonne voor onze dochter van 16 jaar omdat zij een laag zelfbeeld heeft en flink gepest is. Onze dochter uitte haar frustraties op een impulsieve , agressieve manier. Yvonne wist in korte tijd een veiligheid en vertrouwen te creëren om alle gevoelens zichtbaar te maken.

Zij stelde zich goed in op de interesses en de belevingswereld van onze dochter waardoor zij zich snel op haar gemak voelde. Het gaat nu al een stuk beter met haar.
Zij heeft nog wel momenten dat zij enorm aan zichzelf twijfelt maar die momenten worden minder en minder heftig.
Wij zijn heel blij dat wij met Yvonne in contact zijn gekomen.”

Nicolette uit Den Haag over Tom:
“Op advies van de huisarts zijn wij doorverwezen naar Yvonne Voorbij. Onze zoon had last van een erg laag zelfbeeld en was vooral op school erg onzeker, tengevolge van een diagnose dyslexie , vijf maanden eerder. Toen Tom bij Yvonne kwam was hij 9 jaar, en begon net in groep 6. Yvonne heeft Tom fantastisch geholpen, dmv knutselopdrachten en allerlei soorten spellen die zij altijd gezellig samen deden. Tijdens de voor Tom fijne een op een uurtjes, bespraken zij natuurlijk ook de momenten waarop het niet zo lekker liep afgelopen week en werkten zo samen aan andere manieren van aanpak. De rustige en begrijpende manier waarop Yvonne werkte vond Tom heel fijn, en ging graag naar haar toe. Natuurlijk vond hij het ook fantastisch om over de dingen te vertellen waarin hij zich prima bij voelde, bijvoorbeeld zijn sport, ook daar was alle ruimte voor. Na een halfjaar voelde Tom zich weer een stuk sterker en gaf zichzelf een 9!!! Hij kon zeggen: ik heb dyslexie, en ik ben goed zoals ik ben!
Dat was de insteek en wij zijn er allemaal heel blij mee, maar voornamelijk Tom zit weer goed in zijn vel , en dat is wat telt.”

Betty over haar dochter:
Onze dochter van nu 11 jaar is twee jaar lang enorm gepest in de klas. Door ingrijpen van de schoolleiding en een nieuwe leerkracht is dit uiteindelijk opgelost. Maar om haar deze pijnlijke ervaring goed te laten verwerken, riepen wij de hulp van Yvonne in.

Treffend was dat onze dochter zich volledig herkende in bijna alle problemen die op Yvonne’s folder stonden vermeld en een eerste gesprek vond daarom snel plaats. Het klikte goed; bij Yvonne kon onze dochter kwijt wat er thuis moeilijk uitkwam en wij hebben de indruk dat er veel is opgelost.

Na afloop van een sessie waren er vanuit onze dochter verhalen over kopjes thee, koekjes en spelletjes en ze ging er steeds zonder enige tegenzin naar toe.  We zagen haar gedurende die tijd langzaam ontspannen en “gewoon schoolkind”  worden.
Bijzonder vonden wij de tactvolle wijze waarop Yvonne ons op de hoogte hield en een luisterend oor had voor nieuwe ontwikkelingen van onze kant.”

De dochter zelf:
“Nou, bij haar kon ik gewoon alles kwijt en ze reageerde er niet verbaasd op en deed alsof het voor haar dagelijkse kost was”.